مقابله با تنبلی و باشه برای بعد، چه طور تنبلی نکنیم؟

نوشته محمد گنجی جمعه - ۱۱ آبان ۱۳۹۷

مقابله با تنبلی و باشه برای بعد، چه طور تنبلی نکنیم؟ عقب انداختن کارها ، مشکلی که همه درگیر اون هستن ! باشه برای بعد ، از فردا ، از اول هفته و…
مقابله با تنبلی
تا حالا چند تا ایده و فکر بکر داشتین ؟ چند تاشون  به خاطر بی‌حوصلگی‌ وتنبلی فراموش شدن؟ چند تاشون قراره یه روزی انجام بشن؟ چه قدر میری پیش مشاور ، یا مشاوره درسی تا بهت بگه چی کار کن؟

چطور تنبلی نکنیم؟ روش مقابله با تنبلی و باشه برای بعد

در دنیای امروز همه چی داره مدام تغییر می کنه! اما خودمون چی؟ ما هم تغییر می کنیم؟ رفتارهای گذشته امون رو تغییر می دیم؟ واقعیت اینه که نه!؟!؟! ما آدم ها دوست داریم شاگرد اول باشیم.اما این بار شاگرد اول تنبلی و تعویق کارها!!! . مدام می گیم : کار ما سخته . ما بهتر از قدیمی ها کار می کنیم . ما خوش فکر تریم.  اما واقعیت چیز دیگه ای است. تنبلی و میل به سکون بیشتر از قبل شده! اما لاا قل دوست داریم بدونیم” چطور تنبلی نکنیم “. اما حالا وقتش رسیده که یه کاری هم بکنیم.

همه  می گن : قدیم ها تنبلی کمتر بود

قدیم تر ها علم و تکنولوژی این قدر پیشرفت نکرده بود. پس منابع و امکانات مردم کمتر بود. پس سعی می کردن ، نیرو وانرژی شون روذخیره کنن .از طرفی ، محرک خارجی و اجبار قوی داشتن .  این محرک نیاز بود. نیاز آدم رو به حرکت در میاره.گرسنگی و تشنگی براشون یه تهدید بزرگ بود. پس برای رفع تهدیدتلاش می کردن. تلاش می کردن با حداقل انرژی کارشون رو انجام بدن! بین آرزو و عمل فاصله ی کمی بود. تشنه بودن ، می رفتن دنبال آب. گرسنه می شدن ، می رفتن دنبال غذا. پس لازم نبود برنامه ریزی کنن! لازم نبود زیاد به آینده فکر کنن. کاری انجام می دادن که زود نتیجه بده. همین عامل حرکت بود. چون نتیجه و پاداش رو زود می گرفتن.

تنبلی از کجا شروع می شه؟

این روزا اوضاع فرق کرده. ما انگیزه کافی برای ادامه کار نداریم. چون زود جایزه نمی گیریم. تنبلی وقتی به وجود می‌آید که امکان برنامه‌ریزی برای آینده وجود داره. پس می گیم باشه برای بعد!! . در مقابل آینده نگری باعث میشه، انگیزه ی کار داشته باشیم. بعضی ازآدم‌ها آینده‌نگرترند. آاین آدم ها بدون اینکه گرسنه یا تشنه باشند، با انگیزه زیادی کار می‌کنند. این آدم‌ها به بقیه می‌گن تنبل.در فرهنگ و جامعه ی ما باید جایزه بگیریم تا کار کنیم. به بچه ها می گیم اگه ساکت باشی ،برات اسباب بازی می خرم. اگه این کار رو بکنی ، برات بستنی می خرم . شاگرد اول بشی …..
برای رسیدن به هدف های بلند مدت ، باید از لذت های موجود بگذریم. سخته! باید الان کمتر بخوابی ، کمتر استراحت کنی ، تا بعد به هدفت برسی. خُب باید هدف خیلی جذاب باشه که به خاطرش از یه سری از لذت ها بگذری.باید جوری باشه که ، بعدا حس نکنی مورد ظلم قرار گرفتی! حس نکنی همه دارن لذت می برن ، تو داری کار می کنی. ذهن ما به انگیزه های زود بازده جواب می ده. خوابیدن، کار نکردن، نشستن و تماشای برنامه‌های تلویزیون برامون لذت بخش تر از کارهایی هست که  قراره چند ماه یا چند سال بعد نتیجه اش رو ببینیم.پس تنبلی از اینجا شروع میشه. حس عدم تمایل به مصرف انرژی!

چرا از انجام بعضی از کارها فرار می کنیم؟

زیر کار در رفتن وقتی پیش می‌آید که فکر می کنیم ، کارها خیلی سخته! اون وقت ، به خودمون می گیم باشه برای بعد. فعلا یه کار راحت تر انجام بدم.پس نیاز به برنامه ریزی باعث میشه جایی برای تاخیر انجام کار باشه. نه این که برنامه ریزی بد باشه. نه ! برنامه ریزی باعث بشه کارها اولویت بندی بشن ، خیلی هم خوبه. ما کارهایی که زودتر جواب می ده ، بیشتر دوست داریم. درس خوندن برای کنکور، که سال دیگه قراره برگزار بشه ، به اندازه یه پارک و سینما رفتن برامون جاذبه نداره.  احساس ‌می کنیم تلاش برای رسیدن بهیه هدف بلند مدت، یه کار سخته!  پس به زندگی عادیمون ادامه بدیم تا بعد ببینیم چی میشه.اگه می خواین پیشرفت کنید، زیاد منتظر جایزه های فوری نباشین. مقابله با تنبلی رو شروع کنیم.

چطور تنبلی را از خودمان دور کنیم؟

ما دلمون جایزه می خواد. جایزه کارهامون دیر بشه ، انگیزه امون رو از دست می دیم . پس اول باید هدفمون رو به اهداف کوچکتر تقسیم کنم . اینطوری هر هدف کوچیک زودتر به نتیجه می رسه. زودتر هم جایزه اش رو می گیریم. پس انگیزه داریم به هدف بعدی برسیم. یعنی تلاش می کنیم. این هدف های کوچیک ما در جهت هدف اصلی ماست. پس خیلی نامحسوس داریم به هدف بزرگتر خودمون میرسیم. رسیدن به این هدف بزرگ اول برامون سخت بود. اما حالا که به اهداف کوچکتر تقسیم شده ، انگار راحت تر شد. وقتی یه کار اینطوری انجام بشه ، از خودمون راضی می شیم . اعتماد به نفس می گیریم. می فهمیم میشه کار کرد.  میشه مقابله با تنبلی  !

شروع مقابله با تنبلی

از کار های کوچک شروع کنید. تو دلت بگو: این کار واقعا سخته؟ برای انجامش ،چی لازمه که من ندارم؟ اگه نمی تونی مثبت فکر کنی ، اصلا فکر نکن ! فقط انجام بده. هر کاری که می کنی یه ذره فاصله ات رو با ” باشه برای بعد ” بیشتر می کنه. برنامه ریزی کن، اما نه رویایی. یه ذره از اشکالات دیروزت رو بر طرف کن. اما هدف اصل و هدف های کوچکتر خودت رو بنویس. هر روز صبح ، یا هر وقت بیکار شدی ، یه نگاه به اهدافت بنداز.از دیگران کمک بگیر. انگیزه های خارجی ، حس انجام وظیفه برات ایجاد می کنه . تشویق می شی برای انجام کار. یه ذره صبر و تحملت رو زیاد کن . به خودت جایزه بده. یادت باشه استراحت با تنبلی فرق داره!
تجربه هاتون رو در این مورد به اشتراک بذارید. پایین همین پست بنویسین . نظر بدین. به نتایج خوبی می رسیم.

تنبلی شما برای یک پروژه است؟ یا به یک عادت تبدیل شده است؟

برای مقابله با تنبلی و طفره رفتن:از یک پروژه آسان شروع کنید، به این سوالات پایه پاسخ دهید، همچنان که به سوالات جواب می دهید، پاسخ ها را پیش روی خود نگه دارید: می خواهید چه کار کنید؟ * هدف نهایی چیست؟ نتیجه چه خواهد بود؟ می تواند واضح یا مبهم باشد.  گام های اصلی برای رسیدن به هدف چیست؟  خیلی وارد جزئیات نشوید و گسترده بیاندیشید.  تا کنون چه کرده اید؟ به یاد داشته باشید که شما قسمتی از این مسیر هستید، حتی اگر از طریق تفکر باشد. طولانی ترین سفر با نخستین قدم آغاز می شود. چرا می خواهید این کار را بکنید؟  بزرگ ترین انگیزه تان چیست؟ اگر انگیزه منفی دارید، ذهنتان را مشغول نسازید. این یک شروع صادقانه و خوب است برای مقابله با تنبلی . با این همه، اگر انگیزه تان منفی است، دوباره بکوشید و آن را به گونه مثبتی بیان کنید.
چه نتایج مثبت دیگری از رسیدن به این هدف حاصل می شوند؟ تعیین این نتایج، سودهایی را که ممکن است از آن ها اجتناب کنید، آشکار می سازد. به آینده ای بهتر بیاندیشید! به هرچه در مسیرتان قرار می گیرد، توجه کنید. چه چیزی با قدرت شما قابل تغییر است؟ به چه منابعی خارج از وجود خودتان نیاز دارید؟ منابع فقط مثل پول یا ابزار، فیزیکی نیستند و شامل زمان، افراد/استادها/افراد بزرگ تر، و حتی گرایش ها و رفتارها نیز هستند.) اگر پیشرفت نکنید چه اتفاقی می افتد؟ بد نیست کمی خودتان را بترسانید! برنامه های خود را گسترش دهید؛ موارد زیر را لیست کنید:  گام های اصلی و واقع گرایانه ، یک پروژه زمانی که در مراحل مختلف ساخته شود، آسان تر است.
با گام های کوچک شروع کنید. همچنان که پیش می روید، جزئیات و پیچیدگی ها را نیز بیافزایید. هر یک از این مراحل چقدر زمان می برد؟ یک برنامه زمان بندی به شما کمک می کند تا روند پیشرفتتان را مشاهده کنید. در مسیری که قرار است طی کنید، ایستگاه هایی هم وجود دارند، پس روحیه تان را تقویت کنید. چه موقعی از روز، هفته، و … را به کار اختصاص می دهید؟ این به شما کمک می کند تا یک عادت کاری جدید را به خود بیاموزید. یک محیط کاری خوب بسازید و از حواس پرتی ها دوری کنید. (لذت بردن از یک کاری وقتی که از عوامل حواس پرتی به دور باشید، بسیار آسان تر است.) پاداش هایی که در هر ایستگاه خواهید داشت. و نیز چیزهایی که قرار است در هر ایستگاه از آن ها بپرهیزید.  زمان لازم برای مرور ، یک دوست مورد اعتماد بزرگتر یا خبره تراز خودتان بیابید . تا به انگیزش و نظارت بر پیشرفتتان کمک کند. موارد زیر را قبول کنید:آغازهای اشتباه و خطاها را به عنوان یادگیری تجارب بپذیرید. آن ها می توانند خیلی مهم تر از موفقیت باشند. و به «تجربه» معنی می دهند. حواس پرتی ها و تنبلی ها ،وجود آن ها را انکار نکنید ولی از وسوسه شدن و امتحان آن ها بپرهیزید. احساسات ، وقتی کارها خوب پیش نمی روند، ناامیدیتان زا اقرار کنید. بپذیرید که مشکلی داشتید ولی کاری برای آن انجام دهید. تخیلات ، خودتان را در موفقیت و کامیابی ببینید. و نهایتاً: اگر تنبلی برایتان یک عادت است، آن را ترک کنید. روی کارها و پروژه هایی که سررسیدشان نزدیک است، متمرکز شوید و از آن جا شروع کنید.
پس برای مقابله با تنبلی ، به خودتون جایزه ی انجام کار بدین. به نتایج خوب و مثبت فکر کنید. یه برنامه ی مشخص داشته باشین. به برنامه اتون متعهد باشد. شجاع باشید. لحظه های خوب و انرژی بخش گذشته رو در ذهن مرور کنید. بررسی کن ببین چی باعث شد کار رو به تعویق بندازی ؟ سعی کن اونو حل کنی. انگیزه هات رو با داشتن هدف معقول بیشتر کن. کارهات رو اولویت بندی کن. در حد توان واقعی ات کار کن. شاید لازم باشه محیط کار یا مطالعه ات رو عوض کنی . برای مقابله با تنبلی برنامه ی ورزش منظم داشته باش. به شکست فکر نکن . فکر شکست باعث ایجاد تنبلی میشه! به جای این که فکر کنی شکست می خوری ، به این فکر کن که فعلا موفق نشدی و بعدا می شی!!! اونایی که در اطرافت مدام انرژی منفی می دن ، حذف کن !

بازدید: ۱۹۱۴