مقابله با تنبلی و باشه برای بعد، چه طور تنبلی نکنیم؟

نوشته محمد گنجی جمعه - ۱۱ آبان ۱۳۹۷

مقابله با تنبلی و باشه برای بعد، چه طور تنبلی نکنیم؟ عقب انداختن کارها ، مشکلی که همه درگیر اون هستن ! باشه برای بعد ، از فردا ، از اول هفته و…
مقابله با تنبلی
تا حالا چند تا ایده و فکر بکر داشتین ؟ چند تاشون  به خاطر بی‌حوصلگی‌ وتنبلی فراموش شدن؟ چند تاشون قراره یه روزی انجام بشن؟ چه قدر میری پیش مشاور ، یا مشاوره درسی تا بهت بگه چی کار کن؟

چطور تنبلی نکنیم؟ روش مقابله با تنبلی و باشه برای بعد

در دنیای امروز همه چی داره مدام تغییر می کنه! اما خودمون چی؟ ما هم تغییر می کنیم؟ رفتارهای گذشته امون رو تغییر می دیم؟ واقعیت اینه که نه!؟!؟! ما آدم ها دوست داریم شاگرد اول باشیم.اما این بار شاگرد اول تنبلی و تعویق کارها!!! . مدام می گیم : کار ما سخته . ما بهتر از قدیمی ها کار می کنیم . ما خوش فکر تریم.  اما واقعیت چیز دیگه ای است. تنبلی و میل به سکون بیشتر از قبل شده! اما لاا قل دوست داریم بدونیم” چطور تنبلی نکنیم “. اما حالا وقتش رسیده که یه کاری هم بکنیم.

همه  می گن : قدیم ها تنبلی کمتر بود

قدیم تر ها علم و تکنولوژی این قدر پیشرفت نکرده بود. پس منابع و امکانات مردم کمتر بود. پس سعی می کردن ، نیرو وانرژی شون روذخیره کنن .از طرفی ، محرک خارجی و اجبار قوی داشتن .  این محرک نیاز بود. نیاز آدم رو به حرکت در میاره.گرسنگی و تشنگی براشون یه تهدید بزرگ بود. پس برای رفع تهدیدتلاش می کردن. تلاش می کردن با حداقل انرژی کارشون رو انجام بدن! بین آرزو و عمل فاصله ی کمی بود. تشنه بودن ، می رفتن دنبال آب. گرسنه می شدن ، می رفتن دنبال غذا. پس لازم نبود برنامه ریزی کنن! لازم نبود زیاد به آینده فکر کنن. کاری انجام می دادن که زود نتیجه بده. همین عامل حرکت بود. چون نتیجه و پاداش رو زود می گرفتن.

تنبلی از کجا شروع می شه؟

این روزا اوضاع فرق کرده. ما انگیزه کافی برای ادامه کار نداریم. چون زود جایزه نمی گیریم. تنبلی وقتی به وجود می‌آید که امکان برنامه‌ریزی برای آینده وجود داره. پس می گیم باشه برای بعد!! . در مقابل آینده نگری باعث میشه، انگیزه ی کار داشته باشیم. بعضی ازآدم‌ها آینده‌نگرترند. آاین آدم ها بدون اینکه گرسنه یا تشنه باشند، با انگیزه زیادی کار می‌کنند. این آدم‌ها به بقیه می‌گن تنبل.در فرهنگ و جامعه ی ما باید جایزه بگیریم تا کار کنیم. به بچه ها می گیم اگه ساکت باشی ،برات اسباب بازی می خرم. اگه این کار رو بکنی ، برات بستنی می خرم . شاگرد اول بشی …..
برای رسیدن به هدف های بلند مدت ، باید از لذت های موجود بگذریم. سخته! باید الان کمتر بخوابی ، کمتر استراحت کنی ، تا بعد به هدفت برسی. خُب باید هدف خیلی جذاب باشه که به خاطرش از یه سری از لذت ها بگذری.باید جوری باشه که ، بعدا حس نکنی مورد ظلم قرار گرفتی! حس نکنی همه دارن لذت می برن ، تو داری کار می کنی. ذهن ما به انگیزه های زود بازده جواب می ده. خوابیدن، کار نکردن، نشستن و تماشای برنامه‌های تلویزیون برامون لذت بخش تر از کارهایی هست که  قراره چند ماه یا چند سال بعد نتیجه اش رو ببینیم.پس تنبلی از اینجا شروع میشه. حس عدم تمایل به مصرف انرژی!

چرا از انجام بعضی از کارها فرار می کنیم؟

زیر کار در رفتن وقتی پیش می‌آید که فکر می کنیم ، کارها خیلی سخته! اون وقت ، به خودمون می گیم باشه برای بعد. فعلا یه کار راحت تر انجام بدم.پس نیاز به برنامه ریزی باعث میشه جایی برای تاخیر انجام کار باشه. نه این که برنامه ریزی بد باشه. نه ! برنامه ریزی باعث بشه کارها اولویت بندی بشن ، خیلی هم خوبه. ما کارهایی که زودتر جواب می ده ، بیشتر دوست داریم. درس خوندن برای کنکور، که سال دیگه قراره برگزار بشه ، به اندازه یه پارک و سینما رفتن برامون جاذبه نداره.  احساس ‌می کنیم تلاش برای رسیدن بهیه هدف بلند مدت، یه کار سخته!  پس به زندگی عادیمون ادامه بدیم تا بعد ببینیم چی میشه.اگه می خواین پیشرفت کنید، زیاد منتظر جایزه های فوری نباشین. مقابله با تنبلی رو شروع کنیم.

چطور تنبلی را از خودمان دور کنیم؟

ما دلمون جایزه می خواد. جایزه کارهامون دیر بشه ، انگیزه امون رو از دست می دیم . پس اول باید هدفمون رو به اهداف کوچکتر تقسیم کنم . اینطوری هر هدف کوچیک زودتر به نتیجه می رسه. زودتر هم جایزه اش رو می گیریم. پس انگیزه داریم به هدف بعدی برسیم. یعنی تلاش می کنیم. این هدف های کوچیک ما در جهت هدف اصلی ماست. پس خیلی نامحسوس داریم به هدف بزرگتر خودمون میرسیم. رسیدن به این هدف بزرگ اول برامون سخت بود. اما حالا که به اهداف کوچکتر تقسیم شده ، انگار راحت تر شد. وقتی یه کار اینطوری انجام بشه ، از خودمون راضی می شیم . اعتماد به نفس می گیریم. می فهمیم میشه کار کرد.  میشه مقابله با تنبلی  !

شروع مقابله با تنبلی

از کار های کوچک شروع کنید. تو دلت بگو: این کار واقعا سخته؟ برای انجامش ،چی لازمه که من ندارم؟ اگه نمی تونی مثبت فکر کنی ، اصلا فکر نکن ! فقط انجام بده. هر کاری که می کنی یه ذره فاصله ات رو با ” باشه برای بعد ” بیشتر می کنه. برنامه ریزی کن، اما نه رویایی. یه ذره از اشکالات دیروزت رو بر طرف کن. اما هدف اصل و هدف های کوچکتر خودت رو بنویس. هر روز صبح ، یا هر وقت بیکار شدی ، یه نگاه به اهدافت بنداز.از دیگران کمک بگیر. انگیزه های خارجی ، حس انجام وظیفه برات ایجاد می کنه . تشویق می شی برای انجام کار. یه ذره صبر و تحملت رو زیاد کن . به خودت جایزه بده. یادت باشه استراحت با تنبلی فرق داره!
تجربه هاتون رو در این مورد به اشتراک بذارید. پایین همین پست بنویسین . نظر بدین. به نتایج خوبی می رسیم.

بازدید: ۱۸۹۳